De WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) regelt dat mensen met een beperking de voorzieningen, hulp en ondersteuning krijgen die ze nodig hebben. Het kan gaan om ouderen, gehandicapten of mensen met psychische problemen. Gemeenten voeren de WMO uit.

Op hoofdlijnen lijkt de WMO een succes. De kosten voor de huishoudelijke hulp zijn sinds de invoering onder controle en cliënten zijn voldoende tevreden. Maar uit de praktijk blijkt dat de effecten dramatisch zijn. Wat de cijfers niet laten zien is dat grote aantallen patiënten minder zorg krijgen en dat de kwaliteit van die zorg achteruit gaat. Dit komt onder meer door een lagere indicatie.

“De WMO is heel lastig te beïnvloeden”, zegt Agaath Vermast, adviseur WMO bij de KBO-NH.

“Het motto is: eigen kracht en zelfredzaamheid. Een aantal stromen komen op gang naar een start van een samenleving waar burgers voor elkaar gaan zorgen. Het werken met de wijkenformule krijgt hier en daar vorm, maar willen wij dat wel? Hebben we zin om via een zogenaamde "eigen kracht" conferentie Jan en Alleman binnen te laten om zorg aan jezelf en gezin te laten verlenen?

Veel gemeenten proberen op verschillende terreinen vormen van hulpverlening en verstrekkingen uit. Regelmatig moet een rechtszaak tot resultaat leiden, inmiddels zijn er al mensen de dupe. De VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) ziet niet zoveel heil in de WMO raden met haar vergadercultuur. Andere manieren om mensen te raadplegen zijn er ook.

We dienen samen een grote vuist te maken: ouderenbonden, vakcentrales en cliëntenorganisaties en door die acties zorgen voor begrip voor ons standpunt, zodat mensen inderdaad die hulp krijgen die ze nodig hebben en het geld niet gestopt wordt in bureaucratie! “