Er is geen gebruiker ingelogd

Direct naar:
Column

Column

Ga direct naar:
Fons Captijn: Het recht van de sterkste
Rhea Ruppert: Zomer-inkeer
Wim Verhoeven: Het Sprookje van de 100-jarigen
Francisca Buur: Lid
Marianne Castien-van Eijk: Vreemd "bezoek"
Agaath Vermast: Een beetje Dom
Mary van der Horden: Over oud worden en oud zijn
Jan Kramer: Grijze golf is uit
Alle columns die u eerder heeft kunnen lezen op onze website vindt u hier

Door Fons Captijn

Het recht van de sterkste




Beste vrienden,

In de tweede week van afgelopen juli heb ik een aantal dagen het stierenrennen door de straten van Pamplona in Spanje gezien op de televisie. Het is een heel ritueel dat zich elk jaar weer in Pamplona afspeelt rond het feest van San Fermin. Overigens weet ik niet welke heilige dit is. Maar dit ter zijde.

Rond half acht in de ochtend wordt het beeldje van die heilige bisschop door een mevrouw naar een nis, hoog in een muur, gebracht en er worden kaarsen bij dat beeldje aangestoken. Beneden op de straat hebben zich dan honderden mensen verzameld, gekleed in witte pakken met rode ceintuur en rode halsdoekjes en een opgerolde krant in hun hand. Vanaf tien voor acht wordt door dat volk in de richting van de heilige in de nis een liedstrofe gezongen, terwijl ze tegelijkertijd met hun krant in de richting van het beeldje zwaaien.

Ondertussen heeft zich op het traject, richting arena, een enorme menigte mensen verzameld die oefeningen doet om hun spieren warm te krijgen. Sommigen maken kruisen en richten zich tot hogere machten. Als het bijna acht uur is geven ze elkaar een hand of slaan hun arm om elkaar heen en ze wensen elkaar blijkbaar veel geluk bij de run die zo gaat komen.
Op de balkonnetjes langs de route puilt het uit van de toeschouwers, die op dezelfde wijze als de lopers beneden in de straat gekleed zijn.

Om exact acht uur wordt er bij de kraal, waar een dozijn stieren rustig wachten op wat komen gaat, een vuurpijl de lucht in geschoten. Als dat ding hoog in de lucht ontploft, dan worden de deuren van het stierenverblijf open gesmeten en begint de run. Een aantal van die dieren dragen een grote bel om hun nek, dus je kunt ze horen aankomen.
Wat zich daarna afspeelt tart iedere verbeelding. Duizenden mensen, meest mannen, maar ook vrouwen, rennen voor en achter de stieren en proberen niet onder de voet te worden gelopen door de dieren of door hun collega-renners. Ieder van hen houdt enkel rekening met zichzelf.

Al rennend duwen en trekken ze elkaar en proberen op die manier veilig in de arena aan te komen. Als alle stieren daar zijn aangekomen is de run voorbij. Het afgelegde traject ligt veelal bezaaid met gewonden. En het rode kruis geeft direct na afloop de score van de gewonden door op de televisie.
Geen van de stieren overleeft die dag. In de avond zijn ze allemaal geofferd op het altaar van San Fermin, zal ik maar zeggen. Spaans ‘Nationaal Erfgoed’ heeft het parlement verklaard.

Je zou er langdurig over kunnen praten en proberen je mening er over te uiten, maar ik blijf nog maar even verwijlen in mijn verbijstering.

En in die verbijstering meen ik te kunnen vaststellen, dat dat hele gebeuren met die stieren ons laat zien hoe het er in onze maatschappij aan toe gaat. Vanwege de heilige vrije markt, die bewierookt en bezongen wordt, hebben we een systeem bedacht en ontworpen, de stieren, die voortdurend mensen door de smalle straten van hun leven jagen. Mensen lopen elkaar voor de voeten, smijten elkaar alle kanten op en ze lopen desnoods over elkaars ruggen en lijven heen om ‘veilig’ in de arena, hun doel, aan te komen. Maar ze laten een spoor van vernieling achter zich.
Maar ja, het systeem van onze maatschappij is in feite toch het ‘recht van de sterkste’!!

Fons Captijn

Wilt u reageren op deze column? Stuurt u dan uw reactie naar info@kbonoordholland.nl  


Terug naar boven

Door Rhea Ruppert

Zomer-inkeer

In mijn 2-bij-2-meter hal naast de voordeur, ontbijt ik op deze zondagochtend met de opgaande zon die door het glas schijnt.
Er is al zoveel prachtig licht geweest in deze zomer, zoveel tuinen zijn er verfraaid. Maar er zijn ook zoveel mensen uit landen-met-altijd-zon gevlucht, dat ik diep ernstig dit contrast onderga over de trek van zuiderlingen om voedsel en veiligheid waarover de media ons elke dag overrompelend nieuws tonen.
In mijn hoofd rijst al dagen de vraag op wat ik kan doen in mijn buurt en mijn stad zonder mijn kwetsbare kracht als oudere niet over te belasten.

Wanneer ik langs het huis van de Syrische buren loop zie ik ze buiten staan, groet hen en maak een praatje, vraag hoe de Nederlandse taal lessen gaan.
‘Goed’, zegt hij. ‘Hier is het leven goed’. Zijn vrouw glimlacht vriendelijk.
Maanden geleden vroegen ze bij mij om hulp bij het Nederlands leren.
Hij vertelt dat er nu familieleden uit Duitsland op bezoek zijn. ‘Leuk’, reageer ik. ‘En hoe gaat het met jou’, vraagt hij. ‘Prima, ik ben zo blij met de zon!’
Met mijn belangstelling voor mensen kan ik een babbeltje maken. We zijn wereldburgers in een land met een aangrenzende zee, terwijl er in de wereld allerlei ontwikkelingen gaande zijn.

Ik loop door naar de bushalte en praat onderweg met een dame met een hondje. Zij wil ook naar zee en haar huisdier heerlijk over het strand laten hollen, zij het wel aan de lijn.
Even later kijk ik naar de weidse zee vanuit het strandrestaurant waar ik koffie drink. Er zitten meer alleenstaanden om me heen aan een tafeltje.
Ik mijmer wat. Het teveel denken glijdt van me af. De zeelucht kalmeert me.

Op de terugweg in de bus zit ik voorin almaar te gapen. De chauffeur ziet het vast. Dus zeg ik tegen hem: ‘Sorry, dit is ontspanning. Weet u. dat heb ik nou altijd’. ‘Geeft niet, mevrouw’.
En ik kijk helemaal gelukkig naar alle schapen, koeien en prachtige paarden in het weiland.


Rhea Ruppert

Wilt u reageren op deze column? Stuurt u dan uw reactie naar info@kbonoordholland.nl

Terug naar boven

 

Door Wim Verhoeven

Het Sprookje van de 100-jarigen

In een keizerrijk hier ver vandaan leefde een volk dat van oudsher altijd veel respect had getoond voor oudere mensen. Dit kwam tot uitdrukking door de manier waarop men met elkaar omging. Het was gebruikelijk dat de familie voor de ouderen zorgde. Dit veranderde wel snel met de enorme toename van het aantal mensen boven de 65. Voor de verzorging ging men uiteraard gebruikmaken van robots. Gezellige vriendjes zonder ziel, maar het motto is dat je dat waarschijnlijk niet meer merkt als je zo oud bent.

Het was tot die tijd ook gebruikelijk om iemand, die 100 jaar werd een massief zilveren schoteltje te schenken. Dit werd verzorgd door de regering van het land en hierdoor bracht men de waardering voor die personen tot uitdrukking. Het aantal in deze categorie was echter op een bepaald moment zodanig toegenomen dat er koortsachtig overleg plaatsvond in de regering. De premier van het land ging zelfs naar de keizer terwijl het voor dit soort zaken ongebruikelijk was.

De keizer zei: ‘Wat kosten die zilveren schoteltjes ons eigenlijk per jaar’. De premier boog diep alvorens hij zijn personal assistent raadpleegde en liet weten dat in dat jaar 59.000 geschenken waren uitgedeeld. Dat had wel 2,1 miljoen dollar gekost. De keizer schrok erg en vroeg de politicus een ander systeem te bedenken. Enige tijd later kon de bevolking in de krant lezen dat de regering had besloten de massieve schoteltjes te vervangen door een verzilverd exemplaar. Dat scheelde aanmerkelijk.

Maar dat was niet het einde van het verhaal want het aantal mensen in deze categorie nam alsmaar verder toe. Ook het goedkopere geschenk was op een gegeven moment te duur geworden. Men wilde toch het idee in stand houden en belandde uiteindelijk bij een kopje koffie. Van het zilveren schoteltje tot de koffie was al een hele weg geweest, maar dit leidde niet tot een fundamentele verandering. Een commissie hield zich inmiddels bezig met ethische vraagstukken en boog zich over het kostenplaatje. Het bleek niet zo eenvoudig om op dit gebied wetten te maken. Iemand stelde voor dat gezonde mensen vroegtijdig gingen nadenken of hun leven voltooid was. De staat zou ze dan helpen om de wens naar het einde te vervullen. Een ander kwam met een limiet voor medische behandeling van ouderen. Wanneer moet je stoppen. Men stelde dat de medische zorg zonder duidelijke richtlijnen onbetaalbaar zou worden. Ook het inzetten van meer robots in de zorg leidde niet tot de gewenst kostenreductie door de toename van de zorgvragers.

Veel ouderen waren echter topfit en uit onderzoek bleek dat zij ook op latere leeftijd hun steentje waren gaan bijdragen. Zij hielpen in buurten waar dat mogelijk was en inmiddels maakten ook steeds meer organisaties gebruik van hun denkkracht. De enorme levenservaring bleek goed bruikbaar te zijn. Doordat ze steeds gezonder werden ontstonden er ook sportclubs, waar mensen op leeftijd behoorlijke prestaties leverden. Kortom door de economisch factor die ze inmiddels waren geworden droegen ze enorm bij aan de kosten van de vergrijzing. Velen leefden nog lang en gelukkig !

Wim Verhoeven

Wilt u reageren op deze column? Stuurt u uw reactie naar info@kbonoordholland.nl

Terug naar boven

Door Francisca Buur
Lid

Afgelopen december ben ik 50 geworden. Ik behoor nu dus officieel tot de doelgroep van de KBO.
De KBO heeft echter de leeftijdsgrens van 50 jaar allang losgelaten en iedereen van elke leeftijd mag lid worden van onze vereniging. Maar toch blijft het gevoel hangen dat je pas lid wordt als je ‘oud’ bent. Dat zie je ook aan de gemiddelde leeftijd van onze leden. Die is ver boven de 70. En dat is eigenlijk wel jammer.

Ben ik zelf al lid? Nee. Tot mijn schande heb ik mij nog niet aangemeld. Misschien ook wel omdat KBO-NH mijn werkgever is. Dat is toch een drempeltje.
Mijn man is wel lid. Toen hij twee jaar geleden 50 werd, heb ik hem direct aangemeld. Hij dacht dat ik een grapje maakte, totdat de Nestor op de mat viel.

Want het is wel belangrijk dat ook jongeren lid worden van onze organisatie.
Allereerst is daar de macht van het getal. Hoe meer leden wij hebben, hoe meer aandacht wij kunnen vragen voor alles wat van belang is voor ouderen. De lobby van de KBO in Den Haag is natuurlijk niet alleen voor de ouderen van nu, maar ook die van komende generaties.
En het is natuurlijk niet verkeerd om je tijdig te verdiepen in wat er op je af kan komen in de (verre) toekomst. Of om jezelf te informeren over wat er van belang is voor je ouders of andere ouderen in je omgeving.

Daarnaast is er boeiend vrijwilligerswerk te doen bij de KBO. Denk maar aan onze Ouderenadviseurs en Belastinginvullers. Deze mensen doen belangrijk werk. Vaak intensief en soms confronterend. Zij hebben dan ook een gedegen cursus moeten volgen om dit te kunnen doen.
Maar ook bestuurstaken voor de lokale afdelingen kunnen een uitdaging zijn voor ‘jongere’ leden. Of het bedenken en organiseren van activiteiten. Misschien zelfs activiteiten die de jongere oudere aanspreekt.

Natuurlijk bieden de KBO afdelingen soosmiddagen, bingo en klaverjassen. Ongelofelijk belangrijk voor heel veel van onze leden. Maar de KBO is zoveel meer.
Belangen van senioren worden behartigd, landelijk maar ook lokaal. Via de website, het blad Nestor en afdelingsbladen worden leden op de hoogte gehouden van de meest uiteenlopende zaken. Kijkt u maar eens verder op onze website en op de pagina’s van onze afdelingen!

Ik moest me toch maar aanmelden…
En u? bent u al lid?
Ja? Dan is er misschien wel een dochter, een zoon of iemand anders in uw omgeving die u kunt interesseren voor onze KBO. Het zou geweldig zijn als elk lid een nieuw lid aan kan brengen. Succes!

Francisca Buur-Zwetsloot
Secretariaat KBO Noord-Holland

Wilt u reageren? Stuurt u dan uw reactie aan info@kbonoordholland.nl

Terug naar boven

Door Marianne Castien-van Eijk, Ouderenadviseur Velsen

Wat men mij als ouderenadviseur vertelt!

Vreemd “bezoek”

Een mevrouw die ik bezocht vertelde, dat in haar straat, twee vreemde vrouwen hadden aangebeld bij haar buurvrouw, met de dwingende vraag: “U hebt zeker wel ónze brief van de Thuiszorg ontvangen?“. Nee dus!! Deze buurvrouw wist van niets en vóórdat zij ook maar iets kon ontkennen, stonden de twee vreemde vrouwen al in haar gang en duwde haar naar binnen. Want er ”moest gesproken worden over de thuishulp”!

U begrijpt het misschien al, deze twee vreemde vrouwen waren helemaal niet van de thuiszorg en hadden ook nóóit een brief gestuurd. Nádat ze naar binnen waren gegaan, is er toch stiekem nog een andere vreemde vrouw binnengekomen (de voordeur was niet helemaal goed dicht gedaan!) en deze laatste vrouw heeft alles boven overhoop gehaald en de gouden spullen meegenomen en is weer stiekem vertrokken!
Na een poosje vertrokken die eerste twee vreemde vrouwen met een ontredderde buurvrouw achterlatend!

Waarschuwing: laat nooit een vreemde binnen! Vraag gewoon of ze op een andere dag terug willen komen (dát doen ze niet!) en bel met het sociaal wijkteam of zij langs zouden komen voor een gesprek. Vraag altijd naar een legitimatiebewijs.

Denkt u nu niet, dat gebeurt altijd bij een ander, nee: dit is écht pas geleden gebeurd in IJmuiden! Wees maar ónbeleefd, stuur ze weg en roep naar binnen van: “Piet, kom even hier!” en maak die vreemde lui maar bang met uw hulp geroep! De kranten staan er vol mee en tóch gebeurt het elke keer wéér! Hopelijk bent u wéér gewaarschuwd en écht “vertrouw” dan maar niemand, het is niet anders!

Wanneer u een “alarm” heeft, gebruik deze dan óók en druk op de knop, zodat er hulp komt!

Marianne Castien – van Eijk

Agaath Vermast

Een beetje dom

Het is om mij dood voor te schamen maar ik heb mij via mijn smartphone laten oplichten! U zult zich afvragen: o gebeurt dat haar ook? Ja, ook ik, is het antwoord.

Hoe het precies gekomen dat weet ik niet meer. Maar het komt erop neer dat ik een spelletje op mijn telefoon ben gaan doen en iets kon winnen. Achteraf had dit als enig doel om mij, via dat spelletje, te koppelen aan een zogenaamde SMS dienst.
Zonder het te weten heb ik op enig moment op een OK knop gedrukt en daardoor zat ik aan een kostbaar abonnement vast. Ik was een makkelijke prooi, ik had van dit soort service nooit iets gehoord.

Zonder het te weten heb ik op enig moment op een OK knop gedrukt en daardoor zat ik aan een kostbaar abonnement vast. Ik was een makkelijke prooi, ik had van dit soort service nooit iets gehoord.

Gelukkig gaat mijn telefoonmaatschappij Vodafone mij bijna alle kosten terug betalen. Maar ook hebben zij tips gegeven om dit soort oplichting in de toekomst te voorkomen.
Ik wil dit graag met u delen want ik zal zeker niet de enige niet zijn die hierin is getrapt denk ik.

SMS services

  • Het betreft 4 cijferige telefoonnummers waar je mee kan SMSen
  • Door op enig moment tijdens het spelletje op OK te drukken bij deze 4 cijferige nummerreeksen zit je vast aan een abonnement.
  • Laat nooit uw nummer achter op een site waarop of waarmee je iets kunt winnen
  • Ontdekt u kosten op uw rekening die u niet herkent en met name van SMS diensten stuur dan direct de tekst STOP naar het nummer van de betreffende SMS dienst (4 cijfers) 

Meer informatie op: www.payinfo.nl en www.smsgedragscode.nl.  

Agaath Vermast

Terug naar boven

Door Mary van der Horden

Over oud worden en oud zijn


Hebt u het ook gelezen, het boek van Dick Swaab over ‘Wij zijn ons brein’?
De mogelijkheid om een ‘Masterclass of Vitality’ bij te wonen, waar Prof. Dick Swaab zou vertellen over zijn hersenonderzoek in Nederland en China, was voor mij belangrijk om meer te begrijpen over wat ouder worden betekent.
Hij meldde dat niemand oud is, ouderen zijn mensen die 15 jaar ouder zijn dan jezelf, daar kon ik me helemaal in vinden. Waar ik geen vrede mee heb is, dat hij meldde dat wij allemaal Alzheimer krijgen, als we maar oud genoeg worden. We kunnen heel gezond oud worden als we de juiste vader en moeder uitgezocht hebben, dus gezonde genen hebben en dan komt gezonde voeding en bewegen op de tweede en derde plaats.

Zijn betoog werd ondersteund door een onderzoek van de ‘Leyden Academy on Vitality and Ageing’ in het rapport: ‘Grijs is niet zwart wit, de ambities van 55+’.
De conclusie uit dat rapport wil ik graag met u delen. ‘In het maatschappelijke debat wordt de vergrijzing vaak als een probleem gezien vanwege de toename van het aantal ouderen, dat afhankelijk is van zorg en financiële ondersteuning. Maar de ontwikkeling dat we steeds ouder worden en daarnaast gezonder blijven, biedt ook vele mogelijkheden. We kunnen tot op hogere leeftijden een actief en waardevol leven leiden. Uit dit onderzoek blijkt dat ouderen de eigen verantwoordelijkheid op verschillende levensdomeinen als een zeer groot goed zien. Daarnaast bestaat er een aanzienlijke bereidheid om nieuwe initiatieven te ondernemen. Er ligt een grote uitdaging om mensen te ondersteunen bij deze initiatieven en het hen mogelijk te maken om plannen en ambities te stellen en waar te maken’.
Vooruitgang in biomedisch onderzoek en technologie heeft de welvaart en gezondheid een enorme impuls gegeven. In 200 jaar is onze levensverwachting verdubbeld.
Is er straks een optie om na de geboorte ons genetisch materiaal af te staan zodat er door de 3D printer onderdelen op voorraad gemaakt kunnen worden?
Gaat de zorgverzekeraar dat betalen, of is dat alleen voor de rijken onder ons weggelegd?
Willen we de laatste 30 jaar van ons leven, stram, lekkend, doof, slechtziend en vergeetachtig verder? Of stappen we er dan meer eerder uit, omdat ons leven gegeven is, maar eens gegeven blijft gegeven, dus hebben we recht om dat leven terug te geven?

Onze gezondheid en ons welzijn worden in belangrijke mate bepaald door de kwaliteit van onze sociale contacten. Ons netwerk kan op verschillende manieren worden bedreigd.
Vrienden en familieleden overlijden, of vallen weg door ernstige ziekte en geestelijke achteruitgang. Onze mobiliteit kan afnemen, hoe onderhouden we dan ons sociaal netwerk?
Eenzaamheid behoort tot een van de grote gezondheidsrisico’s, het heeft gevolgen voor welzijn en lichamelijk en geestelijk functioneren.
We weten het al jaren, alleen het is een weerbarstig thema. Wie zegt nu van zichzelf dat hij/zij eenzaam is. Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam zijn.
Eenzaam zijn kan ook met een partner, met familie, als mensen niet begrijpen wat je drijft in het leven, waar je verlangen ligt en wat zingeving voor jou is.
De werkgroep Ethiek wil twee pilots starten in Haarlem en de Haarlemmermeer, met als thema ‘Praatcafé’. De KBO afdelingen zijn een belangrijk fundament om mensen bij elkaar te brengen, informatie te delen en indien nodig, ook de zorgen die men heeft. Het ‘praatcafé’ is een middel om mensen samen te brengen die niet regelmatig afdelingsbijeenkomsten bezoeken. Zij leren op deze manier de KBO kennen, met alle voordelen van het bouwen aan sociale netwerken, de voordelen van het lidmaatschap en de belangenbehartiging die op lokaal niveau door vele vrijwilligers gedaan wordt. Ook de kans om zelf vrijwilliger te worden en daardoor betrokken te blijven bij de maatschappij en zoals Prof. Swaab vertelde: ‘alle nieuwe zaken die je doet of leert, maken dat je hersenen zich vernieuwen’. En wie wil dat nu niet?

Graag hoor ik uw reactie: hoe ziet u uw toekomst? Als ‘eindig’ mens, of als ‘bionisch’ mens?
Wat ziet u voor toekomst als veel zorg niet meer fysiek wordt gegeven maar via de techniek?
Graag uw reactie aan: info@kbonoordholland.nl.

Mary van der Horden

Terug naar boven

 

 

Door Jan Kramer, secretaris KBO Noord-Holland

 

Grijze Golf is uit.

Er is de laatste jaren steeds gesproken over de ‘grijze golf’ die handenvol geld kost en nog meer zal gaan kosten. Het algemene beeld over ouderen: “ ziek, zwak, misselijk en hebben veel hulp nodig. De werkenden moeten al die kosten gaan opbrengen. In de politiek is de ‘grijze golf’ de belangrijkste reden om de kostenstijgingen te verklaren. Hiermede kan het eigen falen verstopt blijven.

Sinds het kabinet Rutte II wordt er niet meer gesproken over de ‘grijze golf’ de groep ouderen die veel geld kost. Er is iemand geweest die een veel slimmer idee had. Ga de ouderen prijzen dat zij nog zo goed zijn en voor altijd thuis kunnen blijven wonen. Ga wel even op huisbezoek om matjes op de gladde vloer weg te halen en snoeren weg te halen zodat het veilig is anders gebeuren er ongelukjes en dat kost weer veel zorggeld. Komt er vanwege de hogere leeftijd toch een lichamelijke beperking en is er daardoor wat hulp thuis nodig, dan kan dat prima. Gewoon op de vrije markt zelf hulp inhuren. Ouderen hebben AOW en pensioen dus dat kan best. Voor de hele kleine groep die geen pensioen heeft is er de komende jaren nog een regeling en daarna is die groep er niet meer. De nieuwe ouderen, de baby boomers, moesten meedoen aan een verplichte pensioenopbouw.
Dan is er nog een belangrijke reden om de ouderen te prijzen. Zij zijn altijd zuinig geweest. Hun stelregel was: eerst sparen en dan pas kopen. Door zuinig te zijn kan je later ook nog iets voor je kinderen nalaten. De kinderen van deze ouderen zijn nu degene die de maatschappij vormen en het land besturen. Zij weten, uit eigen ervaring, dat de ouderen van nu de vermogende groep zijn… Verhoog de inkomsten belasting en daarmee kan je het tekort oplossen. Praat niet meer over de “Grijze Golf” want die bestaat niet. De ouderen van nu zijn de “Rijke Golf” daar kan je heerlijk in baden.

De door dit kabinet ingevoerde belastingverhoging van 15,2% naar 19,1% in de eerste schijf heeft voor 65-plussers zeer nadelige gevolgen. Om de politiek hiervan te overtuigen heeft de achterban van de ouderenorganisaties massaal hun handtekening gezet tegen deze maatregel.
Diverse pogingen om bij Staatssecretaris Weekers van Financiën, die belastingen in zijn portefeuille heeft, de ruim 20.000 handtekeningen te overhandigen hebben zijn niet geslaagd.
Het ministerie heeft op het laatste moment mr. Edwin Visser, Directeur Directe Belastingen bereid gevonden de stem van de ouderen te horen.
De handtekeningen zijn op donderdag 14 maart om 16.00 uur aangeboden in de hal van het Ministerie van Financiën, Korte Voorhout 7 in Den Haag.

Het is goed dat er een KBO is die voor uw belangen opkomt. Het is goed dat u lid bent van de KBO of zich vandaag nog gaat aanmelden.

Jan Kramer, secretaris KBO Noord-Holland

Terug naar boven 

Terug naar  boven